De blinde vlek op de kaart

'Je moet geen twee dingen tegelijk doen,' vond ze. 'Niet praten onder het eten!'
'En ademhalen dan?' vroeg hij. 'En kijken en voelen, dat doe je toch ook allemaal tegelijk?'
'Ja maar praten, dat is iets heel anders'.
Voor hem was praten dus iets dat je deed zonder erbij na te denken. Een dwangmatige handeling bijna. Zij moest moeite doen de zinnen uit haar lichaam te persen. Ze was ook altijd moe na een gesprek, echt lichamelijk moe.

Uit het verhaal: ' De stoel van Hugo von Hofmannsthal '