Verdwaald ontwaken

ik zie ze bewegen
vanuit mijn ooghoeken
dichtbij of veraf
mijn eigen bewegen
is net zoiets
ik zwaai naar ze
en ze zwaaien terug
ik ga me nu een halve slag draaien
zodat ik misschien tegen ze opbots
ik ga me nu een halve slag draaien
zodat ik tegen ze aan kom te staan.

 

 

 

 

 

 

 

al hoort er een woord

bij alles wat je mond kan

hij is niet het hele gezicht

alleen hij merkt dat niet

hij hapt brutaal in de dingen

en opgemaakt rood, oranje of  roze

is hij een planeet: de mond

je ogen weten

van handen die niet geloven

in rood, oranje of roze

omdat ze zich er niet omheen kunnen leggen

het gebaar waarmee ze de dader aanwijst

is anders dan dat waarmee ze een vrucht

van de schaal nam

 

de stem waarmee ze de telefoon vertelt

wat hij heeft gedaan

is een andere dan die

waarmee ze zich voorstelde

 

ze noemt hun samen niet meer ‘wij’

waren ze maar gemerkt

zegt ze tegen de witte gaatjes

dan konden ze zich niet vermommen

als mijn vrienden

 

en ze rilt: stel je voor

dat ik er door een toeval

nooit achter was gekomen