ilse's boekenkast

jan arends | william blake | paul celan | j.f.e. celliers | t'un chung chin |

emily dickinson | jo govaerts | pierre kemp | wilfred smid | stevie smith |

Wie
kwaad doet
aan de boom
vindt in mij
een vertoornde.

 

Het opperste
van boosheid.

 

Wie
aan de taal komt
komt aan de mens.

 

Jan Arends

Ook vanavond

 

Voller
omdat de sneeuw ook op deze
zondoorzwommen zee viel
bloeit het ijs in de korven
die jij naar de zee draagt

 

Zand
verlang je ervoor,
want de laatste
roos thuis
wil ook vanavond gespijsd zijn
uit zacht ruisend uur.

 

Paul Celan

 

vertaling uit het Duits: Ilse Starkenburg

O Rose, thou art sick.
The invisible worm,
That flies in the night
In the howling storm,

 

Has found out thy bed
Of crimson joy;
And his dark secret love
Does thy life destroy.

 

William Blake

Een man is een hel
voor een andere man

 

Zoals hij schreeuwt
geef eten geef eten geef eten

 

en strijk met je grote hand
dit hoofd weer uit zijn rimpels

 

Jo Govaerts

To make a prairie it takes a clover and one bee
One clover, and a bee,
And revery.
The revery alone will do,
If bees are few.

 

Emily Dickinson

Moment Musical

 

Wat is een gastvrouw
een wondermooi ding van ver
bijna een hoofd dat zoetjes
ronddraait in een kraag
het kopje grijze thee
vaart naar de overkant
twee lepels flirten-zo
plesant in de schemer.

 

Wilfred Smid

Fairy Story

 

I went to the wood one day
And there I walked and lost my way

 

When it was so dark I could not see
A little creature came to me

 

He said if I would sing a song
The time would not be very long

 

But first I must let him hold my hand tight
Or else the wood would give me a fright

 

I sang a song, he let me go
But now I am home again there is nobody I know.

 

Stevie Smith

DIS AL

 

Dis die blond
dis die blou:
dis die veld
dis die lug;
en ' voël draai
bowe
in éénsame vlug-
dis al

 

Dis 'n balling
gekom
oor die oceaan,
dis 'n graf in die
gras
dis 'n vallende
traan-
dis al.

 

JFE Celliers

Gedachten

 

Tien jaar geleden als ik ging zitten,
zwijgend en met onbeweeglijk gezicht,
vroegen ze: Is dat kind ziek?

 

Vijf jaar geleden als ik ging zitten,
zwijgend en met onbeweeglijk gezicht,
zeiden ze: Kijk haar eens wegdromen in haar boek

 

Vandaag de dag als ik ga zitten,
zwijgend en met onbeweeglijk gezicht,
vragen ze: Heeft dat meisje liefdesverdriet?

 

T' ung Chung Chin (Uit: honderdvijftig dichteressen voor Amnesty International )

Rozenregen

 

Het regent en de oudste rozen geven mee.
Het lijkt een val van porcelein, dat niet kan klinken,

en in het algemeen contact blijft zinken,

soms opgevangen aan de rand der spleet in 't lager loof.

Maar de gevallen blaadjes blijven drinken, 't was ook zo heet.

 

Pierre Kemp